...! BABASINDAN ... KIZINA !...

...! Kızıma !...
Sen doğduğunda kızım,
Ağustosun on üç’ü, günlerden Çarşamba!
Tarifi edilemezdi bize yaşattığın sevincin.

Bir melek kadar masum,
Bir o kadar da temizdin.
Gözlerin kömür kadar siyah,
Ellerin küçücüktü.

Kızım, sana ilk hediyem,
Alnına kondurduğum, minik bir öpücüktü.

Bazen uykusuzluğumuz oldun,
Bazen de suskunluğumuz,
Neşemiz, kederimiz, gamımız sevincimiz,
Her şeyden önemlisi, umudumuzdun !
Olur-olmaz ağlamaların vardı
Ve gülmelerin !!!

Bebeksi teninde küçücük ellerin,
Öylesine güzel, öylesine yumuşak ve şirin.
Siyahın en güzel tonundaydı gözlerin,
Öylesine masum, öylesine hisli ve derin
Ağustosun on üç’ü, günlerden Çarşamba!
Geldin ...

Bana en çok haz veren
İlk emekleyişin miydi?
Yoksa Baba deyişin mi?
Saçının tek bir telini baban,
Dünya'ya değişir mi?

Adını annenle koyduk kızım: ECE NUR
Adında senin kadar güzel,
Rengârenk bir kumaştaki desende
Renkler sende güzel,
Seni ne çok sevdiğimizi bilsen de, bilmesen de
Bu dünya seninle güzel BİRİCİK KIZIM
İYİ Kİ DOĞDUN, İYİ Kİ BİZİMLESİN…!

13.08.2009 / Perşembe
Baban !...