Kolejde çalıştığımı daha önce belirtmiştim bilen biliyor :)
...
Geçen hafta annemin rahatsızlığı üzerine doktora gitmesi gerekti dolayısyla kızım da benimle koleje geldi!
Ama ne geliş ...
20 ay boyunca dip dibe olduğumuz için, ilk işe başladığımda ayrılmak gayet zor olmuştu zaten kızımla,
okula geleceği için, bir gün öncesinden alıştırmalara başladım ben, " Anaokuluna gideceğiz anneciğim , arkadaşların - oyuncaklar olacak " vs... diye ! Çok sevindi OLEYYY 'ler gezindi evde taa ki okula gelene kadar...
Sabah benim evden çıktığım saatte uyuduğu için , uyanması zor oldu.
(4 saat önce kalkmış oldu, dolayısıyla somurttu)
(4 saat önce kalkmış oldu, dolayısıyla somurttu)
Giydirmeden çıktım evden, kıyafetleri ve yedekleri elimde girdim okula !
Odaya girdik, " Aaaa anne burası senin işin mi?" dedi önce .
" Evet kızım" lı cümlelerin devamında giydirdim üzerini neyse ki.
9 da kahvaltı yaptığı için anaokulu, atıştırsın diye poğaça verdim bir iki ısırdı , "Iııhh yemicem " dedi,
"Peki kızım" dedim aman ağlamasın, huysuz zaten diye !
9 da kahvaltı yaptığı için anaokulu, atıştırsın diye poğaça verdim bir iki ısırdı , "Iııhh yemicem " dedi,
"Peki kızım" dedim aman ağlamasın, huysuz zaten diye !
İndirdim anaokulu katına, çocuklar gelmiş, koşturuyor.Bizimki bocaladı hemen !
Hepsi aynı yaş grubu ama, eylül ayında başladılar, 3 ayda kaynaşmaları oldu tabii ki, Ece yabancı :(
Öğretmeni geldi, kıyafetlerini aldı (öğlen uykusu olacağı için pijama - terlik - oyuncak da var çantamızda)
Oyuncaklara bindi biraz derken ben çıktım, peşimden bakakaldı yavrum ! Ama alışması lazım diye, arkama bakmadan bindim asansöre !
Saat 09:30 'da telefon çaldı, ağlıyormuş yemekhaneye gitmem istendi.Gittim ki, hıçkıra hıçkıra ağlıyor !
Duvarda , resim öğretmenlerimizin çizdiği aşçı resmi var , bıyıklı - şapkalı kocaman adam ! ondan korkmuş :)
Kucağıma aldım , kahvaltısını yaptı, meyve çayını içti ... Oyaladım, sınıfa bıraktım, durmuyor ...
Öyle birşey ki, diğer çocukların motivasyonu bozulmasın diye de, ağlatmamaya çalışıyoruz el birliği ile ama yok ! Meğer , 2008 ocak doğumlu bir çocukla araba kavgası etmişler , o yüzden durmak istemiyormuş, eve gelince anlattı babasına :)
Öğle yemeğini de yedikten sonra aradım annemi, geldi taksiyle aldı ...
Bakalım deneme kısmında bu kadar munzurluk yaptıysa, nasıl dayanacağız ! Asıl seneye ! Allah yardımcımız olsun :(
Eve gittiğinde de anneme övüne övüne anlatmış ; "Anneanne biliyor musun ben anaokulunda çoook eğlendim"
" Oyuncak oynadım, oyun hamuru yaptım, kuş - balık sevdim " diye ...
Alışacak belli ama, daha yaşı da küçük, kısmet , inşallah seneye alışır, benim de kim bakacak derdim olmadan, kafam rahat çalışırım :)
Eve gittiğinde de anneme övüne övüne anlatmış ; "Anneanne biliyor musun ben anaokulunda çoook eğlendim"
" Oyuncak oynadım, oyun hamuru yaptım, kuş - balık sevdim " diye ...
Alışacak belli ama, daha yaşı da küçük, kısmet , inşallah seneye alışır, benim de kim bakacak derdim olmadan, kafam rahat çalışırım :)


canım benim moralini bozma hiç.Sen rahat ol alşr çabucak.Sen rahat olunca duyguları göstermeyince o da rahat olup daha çabuk alşr.Sen daha bilgilisin bu konuda aslında.
YanıtlaSilAllah yardımcın olsun.Anaokulu,yaş grubu,oyuncaklar falan filan insanın aklına ağlayacağı hiç gelmiyor şaşırdım.Bu kadar zor mu?Gözüm korktu şimdi.Bizim daha çok var ama bakalım biz ne yapacağız?Onların geleceği için çalışıyoruz,çalışmalıyız onlarında düzgün eğitim almaları gerekiyor ama zor şeyler.Allah yardım etsin
YanıtlaSilsanberk
YanıtlaSilaslında ınsanın kendı cocugu olunca, malesef kı bılgısı falan kalmıyor :)
Görerek - yaşayarak anladım ! Öğretmen arkadaşların da çocukları kolejdeler, hepsı aynıymıs ama ben ılk kez yasadıgım ıcın zor geldı.neyse alısacak, başka çaremız yok.bu sene eylulde okullu olmalı ! =)
Çokoprensin Tutkunu(Sihirli Değnek)
YanıtlaSilBazı cocuklar cok uyumlu sekerım, sessız olanlar yanı.bizimki çingene malum :) anaokulunda da gosterdı hinliğini !!!
Ama olsun alışacak, yapacak birşey yok :)
Hiç gözün de korkmasın canım benım, dedıgım gıbı cocuktan cocuga fark edıyor !
En azından aynı yerde olacağınız için çok şanslısınız. Biz 2 ay boyunca hergün ağlayarak vedalaştık. Ama sonunda alıştık. Maalesef 2 yaşında tanışmak zorunda kaldık kreşle :(
YanıtlaSilKüçük Mucizem
YanıtlaSilönemlı olan sonunda alısmıs olması zaten ... nelere dayandık, bır ıkı gun aglamasına da dayanırız.sopnucta guzel sey ıcın aglkayacakç.oyun oynayıp - paylasımı ogrenecek :)
rabbim kolaylık versin..daha çok minikler..ama 3 yaşından sonra daha kolaylaşır inşallah..prensesi çok öpüyoruz..ilk adımı hayırlı uğurlu olsun inşallah..
YanıtlaSilgutguturuna
YanıtlaSiltesekkur ederım canım.Allah hepimize kolaylıklar versın inşallah.Bu zamanda evlat yetıstırmek cok zor.Kısmetse birkaç kez daha deneme yapacağız.Kolejin başka şubelerinde de inşallah.Sevdiği yerde kalacak :)