İftar Gezileri ...

Cumartesi çalışmayınca insan, nereye - ne vakit ayıracağını şaşırıyor ...
Ece nedense benimleyken uyumuyor.
Bu aralar kayınvalide bakıyor bizim evdeler her gün.
Sorduğumda, 13:00 de uyandı dese de, evde olduğum günlerde, gece 4'te dahi uyusa,
en geç 10:00 da ayaklanıyor sıpa :)
.................................................
Cumartesi hızlı başladı - ne ara bitti anlamadım zaten :)
Önce sipariş verdiğim böreklerim geldi DİLİM BÖREK şiddetle tavsiye ediyorum.
Kol ve Su böreklerine hayranım :)
.................................................
Sonra yıkamaya gönderdiğim halılar geldi - O'nları aç / incele - ser ...
Derken bende uyku hâli kalmadı zaten.
Mutfak dolaplarından başlayan temizlik, tek taş yüzüğümü de yutarak kirlerle -malesef-
akşam üzeri 16:30 gibi bitti.
(Makyaj masanının üzerindeydi hepsi / saatim -tam tur yüzüğüm- küpelerim ve tek taşım / nasıl becerdiysem temizlerken ortalığı yere düşürdüm sanırım, sesini de duymadım! Süpürge suya süpüren olunca, torba kısmı artık foseptikte !
Akşam görümceme iftara gittik, takmak için belki 1 saat aradım ama artık yok.
Güne eksi bakiye ile başladık yani.Nazar oldu diye ev'e sayıyorum! Gözü kalanın ...)
......................................................
Saat 01:00 civarı eve geldik.
Ece yine her zaman ki gibi uyku sendromunu yolda atlattığı için,
uykum yok dedi durdu 2 saat kadar.
Sonunda dayanamayıp ayağımızda sallayıp uyuttuk :)
4 aylıkkenden itibaren ilk defa ayakta uyuttum.Özlemişim ...
Tabii o zaman dizime geliyordu şimdi kalçamdan çıkıyor bacaklar sağa - sola :)

(Her Uçak Sesinde Kulak Kapatıldı)

Pazar akşamında da sıkılıp dışarı çıkmak istedik,
oruç tutunca - malum hava da nemli ve sıcak !
Önce dedik sahile gidelim,
Avcılar sahilinde de ağaç kalmadı yürüyüş yolunda,
yine sıcakta mayışırız düşüncesiyle, Florya'ya gittik.

Sosyal tesislerde oturduk,
parkta kızımızı eğlendirdik derken ezan okundu yemeğimizi yedik,
denize karşı çayımızı içtik ve Lunapark'tan Ece'yi zorla çıkartıp,
yine saat 01:00'i geçiyordu Roma Dondurmacısında aldık soluğu :)

................................................
Seni sevinçlerin en büyüğü ile ellerime aldım.

Hayata alışman kendi kendine yaşayabilir bir insanoğlu haline gelebilmen için seni sütümle besledim.


Geceler boyu başucunda bekledim, tenimin hararetiyle ısıttım, şefkatimle sardım.
Sana ilk davranışı, ilk gülüşü, ilk bakışı, ilk heceyi ben öğrettim.
...
Sana ilk şarkıyı ben söyledim.


Seni karşılıksız, çıkarsız, tertemiz ilk ben sevdim.
Sana hayatta lazım olacak ilk dersleri ben verdim.
Saçını taradım, seni yıkadım, içimin bütün hevesiyle elimin bütün yeterliliği ile diktiğim elbiseleri sana bir sevinç gibi giydirdim.
Senin yüzünden ilk acıları ben duydum.
İlk ağlayışlarını göğsümde dindirdim.
İlk endişelerini bana söyledin.
İlk sırrını bana açtın.
İlk dost beni edindin.


Ben anneyim!
Bana her zaman güvendin.
Büyüyüp kocaman bir insan olduktan sonra da bana ihtiyacın oldu.
Üzüntülerin benim de üzüntülerim oldu.
Seni pencerede bekledim.
Gelişinde kapılara koştum, seni her zaman aynı duygularla bastım bağrıma.
Seninle ovundum, seninle taçlandım, şereflendim.


Ben anneyim!
Beyne ilk nakşolacak sözler benim sözlerim, kalbe ilk yerleşecek duygular benim duygularımdır.
Ben istersem; sevgi, kardeşlik, dostlukla büyütürüm, istersem kinle düşmanlıkla doldururum içini.


Ben anneyim!
Ben sabır ve tahammülüm.
Ben yumuşak ve sertim.
Cesur olmayı nasıl ben öğrettimse, korkuyu da ben sana öğrettim.
Seni ilk öpen benim.
Şefkat, sevmek dostluk duygularının hepsi bende...


Ben anneyim!
Bir acı duyarken beni çağırırsın.


Ben teselliyim.
Ölsem bile gözüm arkadadır seni merak ederim.
Sen benim eserimsin.
Sen benim emeğimsin.


Sen benim güzel günlerim, geçen ömrüm, bütün anılarımsın.
Sen ak saçlarım, buruşuk tenim, kaybolan güzelliğim, neşem, ümitlerim karşılığı kazandığım varlıksın.
Bunun için sakınırım seni.


Ben anneyim!
Ben saygı bekliyorum.
Gönlünde yer etmeyi.
Unutulmaktan korkarım.
Baş üstünde ve başköşede yerin.


Ben anneyim!
Ve son nefesimde Her zaman "Sütüm ve hakkım helaldir sana!"derim.

ALINTI